Romanov Koyunu Türkiye’de Nerede Yetişir? – Bir Umut, Bir Hayal ve Bir Koyun
Kayseri’de yaşıyorum, 25 yaşımdayım ve her gün bir adım daha büyüyorum. Ama bu büyümek bazen hayal kırıklığıyla karışıyor, bazen heyecanla, bazen de içimdeki bir boşluğu anlamaya çalışarak… Bugün yine kendimi günlük tutarken buldum. İçimi dökmek, kafamdaki karmaşayı kağıda dökmek… Ve bir koyun var, adı Romanov. Bu yazı da aslında o koyunun peşinden gitmek, onun nasıl bir hayal haline geldiğini anlatmak için doğdu.
Bir gün, Kayseri’nin sıcağında, koyunları izlerken, birden aklıma Romanov koyunu geldi. Ne alaka demeyin, bana çok tanıdık geldi. Hani o tip koyunlar vardır ya, her biri kendi dünyasında, sakin, ama bir o kadar da güçlü… Biraz da hüzünlü… İşte o koyunlardan biriydi Romanov.
Hayalini Kurduğum Koyun: Romanov
Bir sabah, Kayseri’de çalıştığım küçük çiftlikte, sabah güneşiyle uyanıp, keçilerin peşinden gitmeye başlamıştım. Ellerimde su, cebimde birkaç kuruş, gözlerimde ise bir hayal vardı. Ama içimde de bir boşluk vardı. Neden bilmiyorum ama o an bir koyun cinsine takıldım. Romanov koyunu… Belki de sadece adı hoşuma gitmiştir. Ama ne olursa olsun, bir koyunun Türkiye’de nasıl yetişebileceğini merak ediyordum. Çünkü kaybolan hayalleri aramak gibiydi.
İçimdeki duygu şöyle diyor: “Bir koyun türü neden bu kadar beni etkiler? Çünkü hayallerim bir türlü gerçek olmuyor, belki de bu koyunun başka bir yerde doğması gerekiyor.”
Türkiye’de Romanov Koyunu Nerelerde Yetişir?
Biraz araştırdım. Romanov koyunu aslında Rusya kökenli, çok verimli bir koyun türü. Hem etinden hem de yününden faydalanılabilir. Bu koyunlar, kışın soğuk iklimlerde bile rahatlıkla yaşamaya uyum sağlayabiliyorlar. Ama ben Kayseri’deki o sıcağa bakıp düşündüm. Acaba burada yetişir mi?
Gerçekten de, Romanov koyunu Türkiye’de çok yaygın değil. Ama bu koyunları yetiştiren yerler var. Özellikle İç Anadolu Bölgesi, Kayseri, Konya gibi yerlerde iklim uygun. Ama asıl yoğun yetiştiriciliğin yapıldığı yerler genellikle Bursa, Çorum ve Aksaray civarları. Buradaki dağlık alanlarda, bu koyunların rahatça yaşaması için ideal ortamlar bulunuyor. Soğuklara dayanıklı olmaları da, bazı yerlerde onları bu iklimlere daha uygun hale getiriyor.
Beni heyecanlandıran şey ise şuydu: Bu koyunların, bir yerlerde gerçek olabileceği… Belki de ben de bir gün bir çiftlik kurarım, romanov koyunları yetiştiririm, kim bilir? Hayal ediyorum, içimde bu hayal yeniden büyüyor.
Bir Hayalin Peşinden Koşarken
Kayseri’nin sıcak ve bunaltıcı havasında, bir sabah koyunları sayarken, birden içimde bir boşluk hissettim. Gerçekten Romanov koyununu bu topraklarda yetiştirebilir miyim? Yetiştiricilik yapmak, çiftlik kurmak sadece bir iş değil, bir yaşam tarzı. Ama bu koyunları yetiştirmek için bir yanda heyecanlı, diğer yanda endişeli bir yanım vardı. Yani, acaba gerçekten bu koyunlar Kayseri’de de yaşar mı?
Bir çiftçiyle tanıştım, ismi Hasan. O da Aksaray’dan gelmişti, koyunlarıyla ilgili konuşurken gözlerinin içi parlıyordu. “Romanov koyunu, o koyunların en güzel yanı,” dedi. “Hem etli, hem de yünlü… Ama biraz dikkatli olman lazım. Çünkü onların özel bakım ve iklim gereksinimleri var.” İçimdeki hayal kırıklığı o an biraz büyüdü. Çünkü bir koyun türünün, sırf iklim yüzünden, memleketim Kayseri’de yetişememesi… Hayalimi yaşatmak bu kadar zor olmamalıydı.
Ama Hasan’a göre, en iyi sonucu almak için Aksaray gibi daha soğuk yerlerde Romanov koyunu yetiştirmek daha mantıklıydı. “Tabii ki, Kayseri’de de olurlar, ama biraz daha sabır gerektirir,” dedi. Ve ben içimdeki umutla, belki bir gün Kayseri’de, belki başka bir köyde Romanov koyunları yetiştireceğimi hayal ederek, bu anıyı bir köşeye koydum.
Umutla İleriye Bakmak
Romanov koyunu Türkiye’de nerelerde yetişir? Bu soru, bir bakıma bana hayatı hatırlatıyor. Hayaller, her zaman gerçeğe dönüşmeyebilir. Bazen, imkansız gibi görünen bir şeyin peşinden koşmak, seni bambaşka yerlere sürükler. Kayseri’de, sıcakta hayalini kurduğum Romanov koyunları, belki de bambaşka bir yerde, bambaşka bir iklimde gerçekten var olurlar. Ama hayalini kaybetmek, ya da ona ulaşılamaz demek… İşte o zaman her şey daha zor olur. İçimde bir umut var; belki de bir gün, bir şekilde, bu koyunları bu topraklarda yetiştirebilirim.
İçimdeki duygular şimdi şunu söylüyor: Hayalleri bırakma, çünkü belki de bu hayalin peşinden gitmek, seni gerçekten seni bulacağın yere götürür. Romanov koyunu, bir koyun türü belki ama benim için bu, umutla, hayal kırıklığıyla ve cesaretle karışmış bir yolculuk oldu.
Ve belki, bir gün o koyunları Kayseri’nin sıcak topraklarında görürüm. Kim bilir?